مواد معدنی از کنگو خارج می‌شوند. اما جنگ، گرسنگی و آوارگی در همان‌جا باقی می‌ماند. این «نوآوری» سرمایه‌داری انحصاری است: در یک سو دستگاه‌های تمیز، سرورهای ابری و سامانه‌های تسلیحاتی؛ و در سوی دیگر آوارگی، گرسنگی و بیماری. مردم کنگو و اوگاندا بهای آن چیزی را می‌پردازند که بر سر کشورهای‌شان آمده است؛ نه به‌خاطر طبیعت بل‌که به‌خاطر قدرت‌های امپریالیستی، بانک‌ها، انحصارات معدنی، شرکت‌های داروسازی و دولت‌های سرمایه‌داری‌ای که در خدمت آن‌ها هستند.

وقتی سرمایه‌های مالی از کشور خارج می‌شوند، کاهش ذخایر ارزی برای تثبیت ارزش پول ملی خود باعث شکل‌گیری انتظارِ کاهش بیشتر ارزش آن پول می‌شود؛ زیرا سفته‌بازان می‌دانند که اکنون بانک مرکزی ذخایر کمتری در اختیار دارد. بنابراین، این کاهش ذخایر متوقف نمی‌شود و حتی به کاهش بیشتر دامن می‌زند. از همین رو، صرف‌نظر از اینکه بانک مرکزی چه میزان ذخایر ارزی در اختیار داشته باشد، جلوگیری از کاهش ارزش پول ملی از طریق مصرف این ذخایر بسیار دشوار است.

اعتصاب در بولیوی گسترش می‌یابد؛ دولت رهبر کارگری را به اتهام تروریسم متهم کرد. در تاریخ ۱۹ ماه مه، دولت بولیوی، رئیس مهم‌ترین فدراسیون کارگری کشور را به تروریسم متهم کرد. این اتهام فقط متوجه یک رهبر نیست، بلکه کارگران، مردم بومی و جمعیت‌های فقیر از جمله معدنچیان، معلمان، کارکنان حمل‌ونقل و کارکنان بهداشت را هدف قرار می‌دهد که وارد …

بودجه‌ای که اخیراً از سوی دولت ترامپ پیشنهاد شده، شامل کاهش ۱.۶ میلیارد دلاری بودجهٔ «ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا» (NOAA) است. این کاهش بودجه، آزمایشگاه‌های پژوهشیِ اقلیم، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی این نهاد را تعطیل می‌کند؛ کمک‌هزینه‌های مربوط به بهبود پیش‌بینی بارندگی و سیلاب را به‌طور کامل حذف می‌کند؛ و بودجهٔ «سامانهٔ یک‌پارچه‌ی پایش اقیانوس» را نیز قطع می‌کند؛ …

«محمد الطاف آفریدی» که خود پیش‌تر یکی از کارکنان «آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده» در پاکستان بوده است، در این یادداشت کوتاه نشان می‌دهد که چگونه ان‌جی‌‌اوهای وابسته یا متأثر از این آژانس، به‌نام «توانمندسازی جامعه‌ی مدنی» نه‌تنها خود به بخشی از ساز و کار بازتولید فساد تبدیل شده‌اند بل‌که هم‌چنین به‌‌عنوان ابزارهای نرمِ سرکوبِ نهادهای واقعی جامه‌ی مدنی عمل کرده و مانع از سازمان‌یابی و سازمان‌دهی انقلابی طبقه‌ی کارگر می‌شوند.

تعریف توسعهٔ اقتصادی صرفاً بر پایهٔ رشد تولید ناخالص داخلی، نه با ارجاع به سنت اقتصاد سیاسی کلاسیک قابل توجیه است و نه در راستای منافع اکثریت مردم قرار دارد. چنین تعریفی در واقع بازتاب ایدئولوژی سرمایهٔ انحصاری و به‌تبع آن سرمایه‌داری نولیبرال است؛ نظمی که در آن سرمایهٔ انحصاری قدرت مسلط را در اختیار دارد.

این متن، صرفا بیانِ اضطراب‌ها و ترس‌های مهیب است و امیدیِ نحیف که مانع از فروپاشیِ توانِ مشاهده و تحلیل وضعیت می‌شود. بنابراین ادعای رهنمود دادن و “موضع‌گیری” در کار نیست؛ موضع‌گیری کارویژه‌ی سازمان‌ها و تشکل‌هاست نه یک رسانه‌‌ی کوچکِ غیرِ تشکیلاتی. امیدِ دیگر نیز این است که به‌جای تکفیر و اتهام‌زنی، متن را صرفا فرصتی برای گفتگو بدانید.   …

“خامنه‌ایِ پینوشه، ایران، شیلی نمی‌شه”، تا بیست سال پیش یکی از شعارهای محوری در اعتراضات بود. این شعار را چپ‌ها نساخته بودند. اولین‌بار در ۱۳۷۸ در جریان وقایع سال کوی دانشگاه تهران از سوی دانشجویان لیبرال سر داده شد. سبعیتِ پینوشه او را نزدِ چپ و راست، به فیگورِ استبداد مطلقه تبدیل کرده بود؛ مستبدی که با برنامه‌ریزی و هدایتِ …

ایالات متحده به رهبریِ یک نئوفاشیستِ پدوفیل، برای تسلط بر بزرگ‌ترین ذخائرِ نفتی کره‌ی زمین در ونزوئلا، به کودتا بسنده نکرد و بعد از ماه‌ها محاصره‌ی نظامی، به پایتختِ این کشور حمله کرد و رئیس‌جمهور قانونی یک کشورِ مستقل رو ربود‌. ربایشِ مادورو و پیش از آن، راهزنی‌های دریایی آمریکا برای سرقتِ نفت‌کش‌های ونزوئلا، با ادعایِ مضحکِ “مبارزه با کارتل‌های …

جفری اپستین (Jeffrey Epstein) یک میلیونر آمریکایی بود که در دهه‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۰ هم‌زمان چند چهره داشت: سرمایه‌گذار مالی (ادعا می‌کرد در حوزه مدیریت ثروت افراد فوق‌ثروتمند کار می‌کند)، دلال ارتباطات سیاسی و اجتماعی با چهره‌های بزرگ (سیاستمداران، خاندان سلطنتی بریتانیا، دانشمندان، هنرمندان) و صاحب شبکه‌ای مخفی برای سوءاستفاده جنسی سازمان‌یافته از دختران نوجوان. او دارای روابط بسیار نزدیک …