سازمان‌دهی

دیگر نمی‌توان نبرد برای رهایی سوسیالیستی در قرن بیست‌ویکم را با ابزارها و شیوه‌های قرن گذشته پیش برد. در عصری که الگوریتم‌ها به عنصری تعیین‌کننده بدل شده‌اند، هوش مصنوعی بیش از پیش بر رسانه، فرهنگ، آموزش و مناسباتِ کار اثر می‌گذارد، و سیاست‌ها و راهبردهای اقتصادی بر پایه‌ی کلان‌داده‌ها و تحلیل‌های الگوریتمی طراحی و تدوین می‌شوند، چپ با پرسشی بنیادین و …

دولت ترامپ در مدت کمی بیش از یک سال، هیئت ملی روابط کار (NLRB) را در عمل از پای درآورد، حقِ چانه‌زنی جمعی بیش از یک میلیون کارمند فدرال را سلب کرد، دستمزد صدها هزار کارگر شاغل در بخش خصوصیِ وابسته قراردادهای دولتی را کاهش داد و در نبردی قضایی برای برچیدن کامل نهاد روابط کار، در کنار ایلان ماسک و جف بزوس و دیگر دشمنانِ اتحادیه‌ها سنگر گرفت. این گسترده‌ترین و بزرگ‌ترین یورش ضداتحادیه‌ای است که ایالات متحده تاکنون به خود دیده است.

این متن در سال ۱۹۷۵ توسط «کمیته سازماندهی کارگران فیلادلفیا» (Philadelphia Workers Organizing Committee) تألیف شده است. این کمیته، بخشی از جریان «کمونیسم نوین» (New Communist Movement) بود که مواضعی ضدرویزیونیستی و ضد دگماتیستی داشت و در سال ۱۹۷۱ توسط جمعی از مارکسیست-لنینیست‌ها تأسیس شد. این گروه که فعالیت خود را عمدتاً بر اتحادیه‌های کارگری متمرکز کرده بود، بر تعامل نظریه‌ی کمونیستی با عمل سیاسی تأکید داشت. آن‌ها در پیِ تأسیس یک حزب کمونیست نوین بودند و حزب کمونیست آمریکا را به دلیل فاصله گرفتن از تاکتیک‌های انقلابی و روی آوردن به روش‌های پارلمانی برای غلبه بر سرمایه‌داری مورد انتقاد قرار دادند. در سال ۱۹۷۵، این گروه انتشار نشریه‌ی به نام سازمان‌ده را آغاز کرد که به مسائل محلی و بین‌المللی مرتبط با جنبش کمونیستی و نظریه‌ی مارکسیستی-لنینیستی می‌پرداخت.