قربانی‌کردن پژوهش‌های اقلیمی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی برای تأمین هزینه فقط ۳۲ ساعت جنگ با ایران | جنین جکسون

بودجه‌ای که اخیراً از سوی دولت ترامپ پیشنهاد شده، شامل کاهش ۱.۶ میلیارد دلاری بودجهٔ «ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی آمریکا» (NOAA) است. این کاهش بودجه، آزمایشگاه‌های پژوهشیِ اقلیم، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی این نهاد را تعطیل می‌کند؛ کمک‌هزینه‌های مربوط به بهبود پیش‌بینی بارندگی و سیلاب را به‌طور کامل حذف می‌کند؛ و بودجهٔ «سامانهٔ یک‌پارچه‌ی پایش اقیانوس» را نیز قطع می‌کند؛ سامانه‌ای که وضعیت اقیانوس‌ها، محل تقویت طوفان‌های دریایی و نقاط آغاز سیلاب‌های ساحلی را رصد می‌کند. این اقدام علاوه بر اخراج حدود ۸۸۰ نفر از کارکنان این سازمان در سال ۲۰۲۵ توسط اداره‌ی بهره‌وری دولت (DOGE) است.

برخی قانون‌گذاران با این کاهش‌ها مخالفت کرده‌اند؛ کسانی‌که یا تغییرات اقلیمی را «خبر جعلی» نمی‌دانند، یا این‌که نمایندگانی از مناطق سیل‌خیز هستند. اما همان‌طور که امیلی اتکین در ‏(۷ مه ۲۰۲۶) اشاره کرده، نکته‌ی ٔ مهمی در این میان نادیده گرفته شده است: با وجود آن‌که این کاهش بودجه ضربه‌ای جدی به فعالیت‌های این سازمان وارد می‌کند، «صرفه‌جویی» پیشنهادیِ ۱.۶ میلیارد دلاری تنها معادل هزینهٔ ۱.۳ روز جنگ با ایران است؛ جنگی که وب‌سایت Popular Information برآورد کرده فقط در ۶۰ روز نخست خود ۷۲ میلیارد دلار هزینه داشته است.

این رقم بسیار بیشتر از عددی است که احتمالاً در اخبار شنیده‌اید. سرپرست حسابرسی وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) در پایان ماه آوریل، هنگام ارائهٔ گزارش به کنگره، هزینهٔ جنگ را ۲۵ میلیارد دلار اعلام کرد و سپس در جلسات استماعی که این هفته بازتاب گسترده‌ای داشت، این رقم را به ۲۹ میلیارد دلار افزایش داد (USA Today، ‏۱۲ مه ۲۰۲۶). شبکهٔ سی‌ان‌ان نیز در ۲۹ آوریل گزارش داد که برخی مقام‌های ناشناس گفته‌اند اگر هزینهٔ تعمیر پایگاه‌های آمریکا در منطقه هم لحاظ شود، رقم واقعی نه ۲۵ میلیارد دلار، بلکه نزدیک به ۵۰ میلیارد دلار است.

اما وب‌سایت Popular Information در گزارشی در ۶ مه ۲۰۲۶، برآورد مستقلی از هزینه‌های جنگ با ایران ارائه داد که بر پایهٔ اظهارات مقام‌های رسمی، داده‌های مربوط به تدارکات و عملیات نظامی، و گزارش‌های مرتبط با استقرار نیروها و میزان استفاده از تسلیحات تهیه شده بود. این برآورد، تنها هزینه‌های مستقیم جنگ _از جمله عملیات نظامی، مهمات و موارد مشابه_ را محاسبه کرده و هزینه‌های غیرمستقیم، مانند پیامدهای گستردهٔ اقتصادی، بهره‌ی بدهی ملی و هزینه‌های بلندمدتی چون رسیدگی به وضعیت کهنه‌سربازان را در بر نگرفته است.

این گزارش همچنین روش ناقص پنتاگون برای محاسبه‌ی هزینه‌ی مصرف مهمات را اصلاح کرده است؛ روشی که هزینه‌ها را بر اساس قیمت‌های قدیمی ثبت می‌کند، نه هزینه‌ی بسیار بالاترِ جایگزینی و بازتأمین تسلیحات مصرف‌شده.

لیندا بیلمز، کارشناس سیاست‌گذاری عمومی در دانشگاه هاروارد، برآورد کرده است که اگر هزینه‌های غیرمستقیم _مانند مزایای مادام‌العمر ناتوانی برای نیروهای آمریکایی_ نیز در نظر گرفته شود، هزینه‌های جنگ بسیار فراتر خواهد رفت:

«من مطمئنم که هزینهٔ جنگ با ایران به ۱ تریلیون دلار خواهد رسید.»

 

https://fair.org/home/slashing-climate-weather-and-ocean-research-to-pay-for-32-hours-of-iran-war/

این متن را به اشتراک بگذارید:

Check Also

درباره‌ی بنایِ حزبِ انقلابی | کمیته‌ی سازمان‌دهی کارگران فیلادلفیا

این متن در سال ۱۹۷۵ توسط «کمیته سازماندهی کارگران فیلادلفیا» (Philadelphia Workers Organizing Committee) تألیف شده است. این کمیته، بخشی از جریان «کمونیسم نوین» (New Communist Movement) بود که مواضعی ضدرویزیونیستی و ضد دگماتیستی داشت و در سال ۱۹۷۱ توسط جمعی از مارکسیست-لنینیست‌ها تأسیس شد. این گروه که فعالیت خود را عمدتاً بر اتحادیه‌های کارگری متمرکز کرده بود، بر تعامل نظریه‌ی کمونیستی با عمل سیاسی تأکید داشت. آن‌ها در پیِ تأسیس یک حزب کمونیست نوین بودند و حزب کمونیست آمریکا را به دلیل فاصله گرفتن از تاکتیک‌های انقلابی و روی آوردن به روش‌های پارلمانی برای غلبه بر سرمایه‌داری مورد انتقاد قرار دادند. در سال ۱۹۷۵، این گروه انتشار نشریه‌ی به نام سازمان‌ده را آغاز کرد که به مسائل محلی و بین‌المللی مرتبط با جنبش کمونیستی و نظریه‌ی مارکسیستی-لنینیستی می‌پرداخت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *