Tag Archives: امپریالیسم

ترامپ در زمینه‌ی سیاست‌گذاری، اختیار کامل و مستقل از خود ندارد؛ او صرفاً چهره‌ی ظاهری اجرایِ راهبردی است که با استفاده از روش‌های نامطلوب دنبال می‌شود. این راهبرد با هدفِ حفظ سلطه و هژمونی آمریکا طراحی شده و در نهایت چین و روسیه را هدف قرار خواهد داد. با این حال، احتمالاً این راهبرد با شکست مواجه می‌شود، زیرا ایالات متحده در محاسبات خود اشتباهات بزرگی مرتکب شده است.

مواد معدنی از کنگو خارج می‌شوند. اما جنگ، گرسنگی و آوارگی در همان‌جا باقی می‌ماند. این «نوآوری» سرمایه‌داری انحصاری است: در یک سو دستگاه‌های تمیز، سرورهای ابری و سامانه‌های تسلیحاتی؛ و در سوی دیگر آوارگی، گرسنگی و بیماری. مردم کنگو و اوگاندا بهای آن چیزی را می‌پردازند که بر سر کشورهای‌شان آمده است؛ نه به‌خاطر طبیعت بل‌که به‌خاطر قدرت‌های امپریالیستی، بانک‌ها، انحصارات معدنی، شرکت‌های داروسازی و دولت‌های سرمایه‌داری‌ای که در خدمت آن‌ها هستند.

اعتصاب در بولیوی گسترش می‌یابد؛ دولت رهبر کارگری را به اتهام تروریسم متهم کرد. در تاریخ ۱۹ ماه مه، دولت بولیوی، رئیس مهم‌ترین فدراسیون کارگری کشور را به تروریسم متهم کرد. این اتهام فقط متوجه یک رهبر نیست، بلکه کارگران، مردم بومی و جمعیت‌های فقیر از جمله معدنچیان، معلمان، کارکنان حمل‌ونقل و کارکنان بهداشت را هدف قرار می‌دهد که وارد …

«محمد الطاف آفریدی» که خود پیش‌تر یکی از کارکنان «آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده» در پاکستان بوده است، در این یادداشت کوتاه نشان می‌دهد که چگونه ان‌جی‌‌اوهای وابسته یا متأثر از این آژانس، به‌نام «توانمندسازی جامعه‌ی مدنی» نه‌تنها خود به بخشی از ساز و کار بازتولید فساد تبدیل شده‌اند بل‌که هم‌چنین به‌‌عنوان ابزارهای نرمِ سرکوبِ نهادهای واقعی جامه‌ی مدنی عمل کرده و مانع از سازمان‌یابی و سازمان‌دهی انقلابی طبقه‌ی کارگر می‌شوند.

ایالات متحده به رهبریِ یک نئوفاشیستِ پدوفیل، برای تسلط بر بزرگ‌ترین ذخائرِ نفتی کره‌ی زمین در ونزوئلا، به کودتا بسنده نکرد و بعد از ماه‌ها محاصره‌ی نظامی، به پایتختِ این کشور حمله کرد و رئیس‌جمهور قانونی یک کشورِ مستقل رو ربود‌. ربایشِ مادورو و پیش از آن، راهزنی‌های دریایی آمریکا برای سرقتِ نفت‌کش‌های ونزوئلا، با ادعایِ مضحکِ “مبارزه با کارتل‌های …

انتخاب پیش روی ما روشن است: یا در ساخت سوسیالیسم پیش می‌رویم، دموکراسی مشارکتی و فعال را می‌سازیم و از منابع طبیعی‌مان دفاع می‌کنیم؛ یا خطر تبدیل شدن به یک دولت اصلاح‌طلب با حکومتی به‌اصطلاح پیشرو را می‌پذیریم که ساختارهای موجود دولت را تغییر نمی‌دهد. اگر مدل سیاسی خودمان که انقلاب بولیواری و چاوز پیشنهاد کردند را پیش نبریم، امپریالیسم ما را نابود خواهد کرد. اگر ساختارهایی را که بر ما تحمیل کرده‌اند، از بین نبریم، تمام آنچه ساخته‌ایم را خراب خواهند کرد.

استمرار نسل‌‌کشی در گروِ شبکه‌ای گسترده و میلیاردها دلار پول است. اسرائیل بدون چنین اکوسیستمی قادر نبود چنین کشتار وسیعی از فلسطینی‌ها انجام دهد. به همان اندازه که واحدهای نظامی اسرائیل مردم غزه را نابود می‌کنند، این نهادها نیز از خشونت صنعتی علیه فلسطینی‌ها و آوارگی گسترده سود می‌برند و در نتیجه شریک نسل‌کشی سهیم و مجرم‌اند. آن‌ها نیز جنایت‌کاران جنگی‌اند و باید پاسخگو باشند.

دیه‌گو گارسیا یکی از قدرتمندترین تأسیسات در شبکه‌ای متشکل از بیش از ۷۵۰ پایگاه نظامی ایالات متحده در سراسر جهان است؛ شبکه‌ای که از زمان جنگ جهانی دوم و _عمدتا به‌طور پنهانی_ به کنترل سرزمین‌های خارجی کمک کرده است. این پایگاه به‌مراتب مرموزتر از پایگاه دریایی خلیج گوانتانامو بوده و از زمان احداث در سال ۱۹۷۱، به‌جز در موارد بسیار استثنایی، ورود هر کسی غیر از نیروهای نظامی آمریکا و بریتانیا به آن ممنوع بوده است. تا همین اواخر، این ممنوعیت شامل سایر جزایر چاگوس نیز می‌شد؛ جزایری که مردم بومی چاگوسی هنگام ایجاد این پایگاه از آن‌ها تبعید شدند، اقدامی که سازمان دیده‌بان حقوق بشر آن را «جنایت علیه بشریت» خوانده است.

ایالات متحده با دو برابر کردنِ مطالبه‌ی خود، از اوکراین می‌خواهد که نیمی از درآمدهای‌اش از منابع طبیعی، از جمله مواد معدنی، گاز و نفت، و هم‌چنین درآمدهای حاصل از بنادر و سایر زیرساخت‌ها را به آمریکا واگذار کند.

تحت نظام سرمایه‌داری، ایجاد ارزش‌های مصرفی مازاد، رویدادی بحران‌زا است؛ به این دلیل که سرمایه‌داری حولِ ارزشِ مبادله سازماندهی شده است. بحران‌های اقتصادی از این‌دست می‌توانند فرصت‌هایی برای جنبش‌های توده‌ای و ترویج آگاهی سوسیالیستی فراهم کنند. بینش‌های مارکس در ترسیم چگونگی بی‌ثباتی معیشت طبقه کارگر به واسطه تولید بیش از حد، تعیین‌کننده هستند.